De vaatwasser is een relatiegesprek met een bestekmand

De vaatwasser wordt ingeruimd. Een bord gaat links. Een beker rechts. Dan verschijnt de partner, kijkt even en verplaatst zonder iets te zeggen drie dingen.

Dat is knap, want er is nog geen woord gevallen en toch is er al een mening gegeven over het hele proces. De eerste persoon staat met een kommetje in de hand en vraagt: ‘Doe ik het weer verkeerd?’

De partner zegt dat het alleen praktischer is. Dat is zelden de zin waarmee de rust terugkeert.

De juiste plek voor vertrouwen

Ik kan best begrijpen dat spullen ergens goed moeten staan. Anders worden ze niet schoon of kan de klep niet dicht. Maar sommige discussies lijken dieper te gaan dan de positie van een ontbijtbord.

Wie ziet wat er gedaan moet worden? Wie mag een eigen manier hebben? En als je hulp vraagt, moet die hulp dan precies dezelfde route afleggen als jijzelf?

Ik zeg niet dat iedere vaatwasser een verborgen relatiedossier bevat. Soms staat er gewoon echt een pan beroerd. Alleen kan een klein huishoudelijk moment zichtbaar maken hoe mensen elkaar aansturen.

Uiteindelijk wordt afgesproken dat de uitvoerder ook een eigen indeling mag hebben. Er wordt één ding samen gecontroleerd: kan het water erbij? De rest mag verrassend genoeg een beetje verschillen.

De machine begint te draaien. Het gesprek gaat verder over iets anders.

Een paar uur later is alles schoon.

De kommetjes hebben van de hele discussie opvallend weinig gemerkt.