De tuin is bijna af, op het genieten na

De droom was een fijne plek buiten. Er kwamen een zitje, mooie planten en een stukje gras. Er werd gesproken over lange avonden met een drankje. Op de tekening stond niemand onkruid te trekken.

Nu is het zaterdag. Er moet gesnoeid worden. De tegels kunnen schoner. De plantenbak heeft aandacht nodig en de heg groeit met een inzet waar sommige werkoverleggen nog iets van kunnen leren.

De tuinstoelen staan uitstekend. Vooral vanuit de hoek waar de bezem ligt, schijnen ze comfortabel.

Een project zonder opleverdatum

Ik heb geen bezwaar tegen tuinieren. Sommige mensen vinden er juist rust in. Wat ik merkwaardig vind, is dat een plek voor ontspanning langzaam kan veranderen in een plek waar ontspanning moet wachten tot alles netjes is.

En alles is buiten nogal ondernemend. Er verschijnt altijd wel iets dat groeit, valt, scheef staat of uit een onverwachte richting komt kruipen. Een tuin heeft kennelijk nooit de afspraak gemaakt om een afgerond project te worden.

Misschien hoeft dat ook niet. Misschien mag er iets te lang zijn. Een hoek wat rommeliger. Een plant die niet precies doet wat in het ontwerp stond. Niet uit onverschilligheid, maar omdat de eigenaar ook nog onderdeel van het plan is.

Die middag wordt er eindelijk gezeten. Er ligt nog een handschoen op tafel. Iemand schuift hem opzij en zet er een glas neer.

De tuin is nog niet helemaal af.

Voor het eerst wordt hij wel gebruikt waarvoor hij bedoeld was.